RSS

ஒன்றிரண்டாய்க் கவிவரிகள் + பாசத்துடன் புகாரியின் பேசும் குரல்.

31 Jan

2002 buhari51

ஒன்றிரண்டாய்க் கவிவரிகள்
ஒளிந்தொளிந்து முகங்காட்ட
அன்றுஅந்த இளவயதில்
ஆவல்பொங்க எழுதிவைத்தேன்

சொல்லொன்றில் ஏழெழுத்து
சொத்தையதில் மூன்றெழுத்து
சொல்லிநின்ற சேதிகூட
சொந்தமல்ல கேள்விவழி

உள்ளத்தின் பரப்புகளை
உழுதுநின்ற உணர்வுகளைச்
சொல்லும்சுவை நானுணர்ந்தேன்
சொன்னமொழி என்மொழிதான்

வென்றுவிட்ட நினைவெழுந்து
வெள்ளலையாய் வந்துமோத
கன்றுமனத் துள்ளலோடு
கவிஞனெனக் கண்சிலிர்த்தேன்

பெற்றெடுத்த காதுகளில்
புகுந்ததிந்தச் செய்திவெடி
கற்றுபலப் பதவிவேண்டும்
கைநிறைய காசுவேண்டும்

வெற்றுக்கவி ஆகிவிட்டால்
வேதனையே வீடுசேரும்
முற்றுப்புள்ளி இட்டுவிடு
மூட்டைகட்டி கொளுத்திவிடு

தொட்டுஒரு வரிமீண்டும்
தொடர்ந்தெழுதிப் போனாலோ
பட்டையாய்த் தோலுரிப்பேன்
பட்டினியே இருட்டறையில்

கட்டைக்குரல் கடுகடுக்கக்
கண்டிப்பாய்க் கூறிவிட்டார்
முட்டியதுநீர் அன்றேஎன்
முதற்கவிதை பிறந்ததடா

  • 0

    பதின்வயதில் விளையாட்டு
    பருவத்தின் குறுகுறுப்பு
    புதுவனப்பில் தரையிறங்கி
    பகல்நிலாக்கள் வலம்போக

    மதுக்குடத்தில் மனம்விழுந்து
    மதிமயங்கிக் கூத்தாட
    உதித்தகவி கொஞ்சமல்ல
    ஒவ்வொன்றும் முத்தழகு

    காதலெனும் புயல்ஊற்றைக்
    கவியேற்றாக் கவியுண்டோ
    காதல்நதி குதிக்காமல்
    கவிஞனென்று ஆனதுண்டோ

    காதலுக்குள் விழும்போதும்
    காதலாகி எழும்போதும்
    காதலோடு அழும்போதும்
    கவிதைகளோ பலகோடி

    கவிதைகளால் சிறகசைத்த
    காகிதங்கள் பார்வையிட்டு
    கவிஞரேயென அன்போடு
    கற்றுத்தரும் தமிழய்யா

    உயிர்மலர எனையழைத்து
    உற்சாகம் தந்திடுவார்
    பயிர்வளர்க்கும் உழவன்போல்
    பாசமுடன் அரவணைப்பார்

    அடுக்கடுக்காய்ப் புத்தகங்கள்
    ஆயிரமாய் அள்ளிவந்து
    படிக்கவேண்டும் என்றெனக்குப்
    பரிவோடு தந்திடுவார்

    விடுப்பில்தான் படிக்கவேண்டும்
    வேண்டாமிது இப்போது
    இடுப்பொடியும் பாடமுண்டு
    எப்படியும் முடிக்கவேண்டும்

    மருத்துவனாய் எனையாக்க
    மனமெல்லாம் கனவுகளாய்
    இருக்கின்றார் என்வீட்டில்
    எனைவிடுவீர் இப்போது

    வருத்தம்தான் எனக்குவேறு
    வழியுண்டோ கூறுங்கள்
    விருப்பத்தை ஒத்திவைத்து
    விடைகூறிப் புறப்பட்டேன்

    போதுமான மதிப்பெண்கள்
    பெற்றேநான் தேர்ந்தபோதும்
    மோதிமுட்டிப் பார்த்தேன்நான்
    முடியவில்லை மருத்துவமும்

    சாதிவழிச் சலுகையில்லை
    சந்துவழி வசதியில்லை
    வேதனையில் விளைந்ததடா
    வைரமணிக் கவிவரிகள்

    0

    பட்டமொன்று பெற்றுவிட்டேன்
    படையெடுத்தேன் வேலைகேட்டு
    வெட்டவெளிப் பொட்டலிலே
    வெறுமைகூட்டி நிற்கவைத்து

    கெட்டகெட்ட கனவுகளைக்
    கண்களுக்குள் கொட்டிவிட்டு
    பட்டமரம் போலஎன்னைப்
    பாதையோரம் நிறுத்தியது

    எல்லோரும் மன்னரென்ற
    என்நாட்டு நாற்காலி
    அல்லாடும் மனத்தோடு
    அரபுநிலம் புறப்பட்டேன்

    சொல்லவொருச் சொல்லுமில்லை
    சுகம்பெற்றேன் சத்தியமாய்
    இல்லாமைப் பேய்விரட்டி
    என்வீட்டைக் காத்திட்டேன்

    பாலைவனச் சாலைகளில்
    பார்த்ததெலாம் நெருப்பெனினும்
    ஊளையிடும் வறுமைபோக்கி
    உறவுகளைக் காத்துநின்று

    மாலையிட்டு மக்களீன்று
    மனம்முழுதும் பசுமைபூக்க
    வேலைதந்தப் பாலைவனம்
    வேதனையைத் தீர்த்ததெய்வம்

    பெற்றமண்ணை உறவைநட்பை
    பிரிந்துவந்த சோகவிதை
    நெற்றிவரி இழுத்துச்சென்ற
    நிலம்விழுந்து முட்டிமோத

    பெற்றதுன்பம் கொஞ்சமல்ல
    பிரிவென்பதும் வாழ்வுமல்ல
    கற்றபெரும் அனுபவங்கள்
    கவிதைகளாய் வெடித்ததடா

    0

    வருடங்கள் மூவாறு
    வாழ்வளித்தப் பாலையிலே
    உருண்டோடி விட்டபின்னர்
    ஊர்தேடிப் புறப்பட்டேன்

    அரும்புகளின் கல்வியெண்ணி
    அப்படியே திசைமாற்றம்
    அருமைநிலம் கனடாவில்
    அவசரமாய்க் குடியேற்றம்

    கனவுகண்ட புதியபூமி
    கருணைமனத் தூயவானம்
    இனங்களெலாம் இணைந்துபாடும்
    இனியரதம் கனடியமண்

    குணக்கேடு மதவெறியர்
    குத்துவெட்டு பகையில்லா
    மனிதநேயம் போற்றுமிந்த
    மண்பெருமை விண்பாடும்

    இணையத்தின் தமிழுக்கு
    இங்குவந்தே என்வணக்கம்
    முனைதீட்டிக் கவிபாட
    முத்தமிழின் புதுச்சங்கம்

    அணையுடைத்துக் கவிபாடும்
    ஆற்றுவெள்ள உற்சவம்போல்
    இணையமெங்கும் தமிழ்வாசம்
    இதயமெங்கும் தேரோட்டம்

    குளிர்தீண்டக் கவிகொஞ்சம்
    கொட்டும்பனி கவிகொஞ்சம்
    மலர்வண்ணம் இலைதாவும்
    மரக்கிளையின் கவிகொஞ்சம்

    வளர்தமிழை விண்ணேற்றி
    உலகமெலாம் மழைபொழியும்
    புலம்பெயர்ந்த ஈழத்தவர்
    புகழ்பாடி கவிகொஞ்சம்

    எழுதியெழுதி கவிதைகளை
    இணையமெங்கும் தூவினேன்
    எழுதிவைத்த தொகுப்பிரண்டை
    இங்கிருந்தே வெளியிட்டேன்

    அழகுதமிழும் கணினிமடியும்
    அமுதூட்டித் தாலாட்ட
    அழகழகாய்த் தேன்மழையாய்
    அருங்கவிதை பொங்குதடா

    0

    பார்க்கவரும் விழிகளெல்லாம்
    பார்ப்பதற்கே வருவதில்லை
    கோர்க்கவரும் விரல்களுமே
    கோர்ப்பதற்கே வருவதில்லை

    ஊர்ப்பாட்டைக் கேட்டிருந்தால்
    உன்பாட்டை மண்மூடும்
    மார்தட்டித் திடங்கொண்டால்
    மலைத்தொடரும் பொடியாகும்

    யானைநடை போட்டாலும்
    இடறிவிழும் காலமுண்டு
    தேனமுதச் சொல்லெடுத்துத்
    தித்திக்கப் பொய்யுரைத்து

    பூனைபோலப் பாலருந்தப்
    புறப்பட்டு வருவார்பின்
    கானகத்து முட்புதரில்
    கதியற்று நிறுத்திடுவார்

    நிலவோடு விழிகளாட
    நிலத்தோடு கால்களாட
    விலகியோடும் பனிமேகம்
    விருந்தாகும் சிலநேரம்

    தழுவவரும் யோகங்களைத்
    தடைபோடும் பாவங்கள்
    நழுவிவிழும் அடிகளுக்கும்
    நாடிவரும் ஒத்தடங்கள்

    கோடுகளில் நதியோட்டம்
    கரைகளிலோ நெஞ்சோட்டம்
    ஏடுகளில் காணாத
    எத்தனையோ கனவோட்டம்

    கூடிவரும் வாய்ப்புகளில்
    குறைவில்லாக் கொண்டாட்டம்
    தேடுகின்ற அமைதிமட்டும்
    தென்படாத திண்டாட்டம்

    எத்தனையோ இவைபோல
    என்வாழ்வில் காண்கின்றேன்
    அத்தனைக்கும் மருந்தாக
    ஆனதொரு மந்திரந்தான்

    சொத்தைகளும் சரியாகும்
    சுடர்வெற்றி வாழ்வாகும்
    நத்தைபோல நகர்ந்தாலும்
    நம்பிக்கை முன்னிறுத்து

    நம்பிக்கை வளர்த்தெடுக்க
    நாளெல்லாம் கவியெழுதி
    தெம்புக்கோர் பாட்டென்று
    திசையெங்கும் பாடவைத்து

    அன்புமனம் அமுதளக்க
    அன்னைத்தமிழ் எழுதுகிறேன்
    அன்புக்கரம் வளைத்துலகை
    அரவணைத்து நெகிழ்கின்றேன்

    அன்புடன் புகாரி
    http://anbudanbuhari.blogspot.in/2008/02/blog-post_24.html
    பாசத்துடன் புகாரி

     
  • Tags:

    Leave a Reply

    Fill in your details below or click an icon to log in:

    WordPress.com Logo

    You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

    Twitter picture

    You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

    Facebook photo

    You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

    Google+ photo

    You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

    Connecting to %s

     
    %d bloggers like this: