RSS

Category Archives: இஸ்லாம்(Islam)

நிச்சயமாக துன்பத்துடன் இன்பம் இருக்கிறது. Indeed, with hardship [will be] ease.

thamz bismillahகவலை வர மறையின் அத்தியாய ஆறுதல் சொற்கள் ஒத
மனம் அமைதி பெற நிம்மதி நிறையும்

இறைவா !
என்னுள்ளும் நிறைந்திருகின்றாய்
எல்லாவற்றிலும் நிறைந்திருக்கின்றாய்
எல்லாவற்றையும் அறிய குர்ஆன் யெனும் மறை தந்தாய்

மதியைத் தந்து உம்மறையை அறிய ஆர்வம் தந்தாய்
மதி தந்தும் உம்மறையை ஓதியும்
உம சிறப்பை அறிந்திருந்தும்
கவலை வந்த போது கலங்கி நிற்கின்றேன்
கவலையை நாயகம் அடைந்த போது
“நிச்சயமாக துன்பத்துடன் இன்பம் இருக்கிறது” யென்ற
உமது ஆறுதல் சொற் தொடர்கள் நினைவுக்கு வந்தது
உமது உயர் மொழிகள் மனதை வருடியது
திரும்பத் திரும்ப என் நாவு சொல்ல
மனதில் அமைதிவந்தது
—————————————————–

  • அளவற்ற அருளாளனும் நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால்(துவங்குகின்றேன்)

    நிச்சயமாக துன்பத்துடன் இன்பம் இருக்கிறது. Indeed, with hardship [will be] ease.
    Surat Ash-Sharĥ (The Relief) – سورة الشرح

    நாம், உம் இதயத்தை உமக்காக விரிவாக்கவில்லையா? (குர்ஆன் 94-1)
    Did We not expand for you, [O Muhammad], your breast?

    மேலும், நாம் உம்மை விட்டும் உம் சுமையை இறக்கினோம் (குர்ஆன் -94-2).
    And We removed from you your burden

    அது உம் முதுகை முறித்துக் கொண்டுடிருந்தது. (குர்ஆன் 94-3)
    Which had weighed upon your back

    மேலும், நாம் உமக்காக உம்முடைய புகழை மேலோங்கச் செய்தோம். (குர்ஆன் 94-4)
    And raised high for you your repute.

    ஆதலின் நிச்சயமாகத் துன்பத்துடன் இன்பம் இருக்கிறது.(குர்ஆன் 94-5)
    For indeed, with hardship [will be] ease.

    நிச்சயமாக துன்பத்துடன் இன்பம் இருக்கிறது. (குர்ஆன் 94-6)
    Indeed, with hardship [will be] ease.

    எனவே, (வேலைகளிலிருந்து) நீர் ஓய்ந்ததும் (இறைவழியிலும், (குர்ஆன் 94-7) வணக்கத்திலும்) முயல்வீராக.
    So when you have finished [your duties], then stand up [for worship].

    மேலும், முழு மனத்துடன் உம் இறைவன் பால் சார்ந்து விடுவீராக.
    ( குர்ஆன் 94-8)
    And to your Lord direct [your] longing.

    – அல் குர்ஆன்
    சூரத்து அலம் நஸ்ரஹ் (விரிவாக்கல்)
    அத்தியாயம் – 94
    Source : http://quran.com/94

    Advertisements
     
  • பிர் அவ்ன் – எகிப்து நாட்டின் மாமன்னன் !

    பிர் அவ்ன் –
    எகிப்து நாட்டின் மாமன்னன் !
    தன்னை இறைவன் என்று சொல்லிக் கொண்டவன் !
    தன்னை விழுந்து பணியாத சிரசுகளை சேதம் செய்தவன் !
    எகிப்து மண்ணில் தலையோடு வாழ்ந்தவர்களின் தலைகளெல்லாம் பிர் அவ்னின் காலடியில் பணிவதற்காக இருந்த தலைகளே !
    இறைவன் ஒருவன் என்று நம்பி வாழ்ந்தவர்களை ஒன்றுமே இல்லாமல் ஆக்கியவன் பிர் அவ்ன் !

    10398671_646080165470716_2504653406257615288_nஅப்போதுதான் இறைவன் மூஸா நபியை மண்ணில் பிறக்க வைத்து பிர் அவ்னின் ஆட்டத்திற்கு முடிவு கட்ட நாடினான்.
    குழந்தை மூஸாவை அவரின் தாய் ஒரு பேழையில் வைத்து நைல் நதியில் விட்டுவிட அந்தப் பேழை பிர் அவ்னின் மனைவி ஆசியாவிடம் வந்து சேர்ந்தது.
    குழந்தை இல்லாத பிர் அவ்னின் மனைவி ஆசியா பிர் அவ்னின் அனுமதியோடு குழந்தை மூஸாவை வளர்த்து வந்தார்.
    பிர் அவ்னிடம் ஏராளமான மந்திரவாதிகள் ஜோசியக்காரர்கள் இருந்தனர்.

  • ” மன்னா ! உன் உயிருக்கு ஒரு ஆண் குழந்தையால் ஆபத்து. அதைத் தேடித் பிடித்துக் கொன்று விடு ” என்று பிர் அவ்னிடம் அந்த மந்திரவாதிகள் ஒருநாள் சொன்னார்கள்.
    பிர் அவ்ன் ஆணையிட்டதும் நாடு முழுவதும் பாய்ந்து சென்ற அவன் பட்டாளம் பிறந்த குழந்தை முதல் வளர்ந்த குழந்தை வரை வெட்டிச் சாய்த்தது.
    அன்றைய தினம் அந்த பாலைவன தேசத்தில் ஆண் குழந்தைகளே இல்லாமல் போனது !

    ஆனாலும் …
    மந்திரவாதிகளின் மனம் சமாதானமாகவில்லை
    ” அந்தக் குழந்தை கொல்லப்படவில்லை ” என்று உறுதியாகச் சொன்னார்கள் .
    ‘ கொல்வதற்கு வேறு குழந்தைகளே இல்லை ” என்றான் பிர் அவ்ன் .
    ” இருக்கிறது ஒரு குழந்தை. அது நீ வளர்க்கும் குழந்தை மூஸா ” என்று விளக்கமாகச் சொன்னார்கள் மந்திரவாதிகள்.
    பிர் அவ்ன் துடித்துவிட்டான். தான் பாசத்தோடு வளர்க்கும் குழந்தை தன்னைக் கொல்ல வந்தக் குழந்தையா ? இருக்காது…இருக்கவே இருக்காது என்று நம்பினான். மந்திரவாதிகளை கோபித்துக் கொண்டான்.

    ” மன்னா… வேண்டுமானால் ஒன்று செய்யலாம். அந்தக் குழந்தைக்கு ஒரு சோதனை நடத்தலாம். அந்த சோதனையின் மூலம் அது உன்னை அழிக்க வந்தக் குழந்தையா இல்லையா என்பதை கண்டு பிடித்து விடலாம் ” என்று மந்திரவாதிகள் சொன்னார்கள்.

    ” சரி என்ன செய்யலாம் சொல்லுங்கள் ” என்றான் பிர் அவ்ன் .

    ” ஒரு தட்டில் சிவப்பு வண்ண ரோஜா மலர்களையும் அதேபோல் இன்னொரு தட்டில் நெருப்புக் கட்டிகளையும் வைத்து குழந்தையை தவழ விடுவோம். அது நெருப்பைத் தொட்டால் அது சாதாரணக் குழந்தை. ரோஜாப்பூக்களைத் தொட்டால் உன்னைக் கொல்ல வந்தக் குழந்தை. அதை உடனே கொன்று விட வேண்டும் ” என்றார்கள் மந்திரவாதிகள்.
    ” அப்படியே ஆகட்டும் ” என்று அனுமதி கொடுத்தான் அரசன்.

    அவை கூடியது.
    மந்திரிகளும் மந்திரவாதிகளும் கூடி இருந்த அரண்மனை முற்றத்தில் ஆசியா உம்மா பதறும் உள்ளத்தோடும் அழுத விழிகளோடும் அமர்ந்திருந்தார்.
    இரு தட்டுகளில் பூவும் நெருப்பும் கொண்டுவந்து வைக்கப்பட்டன.
    குழந்தை மூஸா கொண்டு வரப்பட்டு பளிங்குத் தரையில் இறக்கி விடப்பட்டார்.

    ரோஜாவின் வாசனை குழந்தையை கவர்ந்து இழுத்தது. தவழ்ந்து தவழ்ந்து வந்த குழந்தை ரோஜாக்கள் நிரம்பி இருந்த தட்டை நோக்கிச் சென்றது.
    விழி மூடாமல் பிர் அவ்ன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்…
    ஆசியா உம்மா மனம் பதற கண்களை மூடிக் கொண்டார்.
    மந்திரவாதிகள் மந்தகாசப் புன்னகையோடு மலர்ந்து கொண்டிருந்தார்கள்.
    வீரர்கள் உருவிய வாளோடு குழந்தையை வெட்டிப்போட தயாரானார்கள் .

    ரோஜாத் தட்டில் குழந்தை மூஸா கை வைக்கப் போகும் போது இறைவன் நாட்டப்படி வானவர் தலைவர் ஜிப்ரீல் மூசாவின் கையை தட்டி விட்டார்.
    குழந்தையின் கை நெருப்புத் தட்டில் விழுந்தது.
    தீ சுட்ட வேதனைத் தாங்காமல் அழ ஆரம்பித்தது.
    பிர் அவ்ன் குழந்தையை அள்ளி எடுத்து அணைத்துக் கொண்டான்.
    ” இந்தக் குழந்தையா என்னைக் கொல்ல வந்தக் குழந்தை ? மூடர்களே ஓடிப்போங்கள் ” என்று மந்திரவாதிகளை விரட்டி விட்டான்.
    குழந்தை பிர் அவ்னைப் பார்த்துச் சிரித்தது.
    பிர் அவ்ன் சந்தோசமாக தனக்கு வந்த மரணத்தை தோளில் போட்டு தட்டிக் கொடுத்தான் !

    @ இன்ஷா அல்லாஹ்…
    நான் எழுதிக் கொண்டிருக்கும் ” அளவற்ற அருளாளன் நூலிலிருந்து ஒரு சிறு துளி !
    Abu_HaashimaAbu Haashima Vaver

     
  • இதுதான் இஸ்லாம்

    மக்கா நகர குறைசிகள் இஸ்லாத்தின் எதிர்ப்பு காரணமாக முஸ்லிம்களைப் பெருங்கொடுமைப் படுத்தியபோது அபிசீனியா நாட்டை நேகஸ் என்ற
    கிருத்துவ மன்னர் ஆண்டுவந்தார்.

    இறைத்தூதர் முகம்மது நபி கேட்டுக் கொண்டதன்படி சில முஸ்லிம்கள் அந்நாட்டுக்குள் அடைகலம் புகுந்தனர்.

    இதை அறிந்த குறைசிகள் இஸ்லாத்தைப் பற்றி அபிசீனியா மன்னரிடம் அவதூறுகள் கூறி அடைக்கலம் புகுந்தவர்களைத் தங்களிடம் ஒப்படைக்கக்
    கேட்டனர்.

    நெறி தவறாத அபிசீனியா மன்னர் முஸ்லிம்களை அழைத்து உங்கள் இஸ்லாத்தைப் பற்றிக் கூறுங்கள் என்றார்.

    அன்று அடைக்கலம் தேடி அபிசீனியா வந்தவர்கள் கூறியதுதான் இஸ்லாத்தின் அடிப்படை.

    அவர்களின் தலைவன் ஜஃபர் அபுதாலிபு கூறியது இதுதான்.

    இதைவிட ரத்தினச் சுருக்கமாக இஸ்லாத்தைப் பற்றி வேறு யாரும் சொல்லிவிட முடியாது.

    பல மூடப்பழக்கங்களை இன்று சில முஸ்லிம்கள் நம்புகிறார்கள். அதற்குக் காரணம் அவர்களைத் தவறான வழியில் நடத்தும் சில தகாதவர்கள்தாம்.

    அவர்களெல்லாம் பொருள், புகழ், அதிகாரம் தேடி தவறானவற்றைப் போதிப்பவர்களை விலக்கி, குர்-ஆனை முழுமையாகப் பொருள் உணர்ந்து வாசித்துத் தெளிவுபெற்றால் இஸ்லாத்திற்கு அதுவே பொற்காலம் ஆகும்.

    *islam-light

  • ஓ…. மன்னா!

    நாங்கள்
    அறியாமையிலும்
    ஒழுக்கக் கேட்டிலும்
    மூழ்கிக் கிடந்தோம்

    சிலைகளை
    வணங்கிக் கொண்டும்
    செத்தவைகளைப்
    புசித்துக் கொண்டும்
    வாழ்ந்திருந்தோம்

    அட்டூலியங்கள்
    அத்தனையையும்
    அநாயாசமாய்ச்
    செய்துகொண்டிருந்தோம்

    உறவின் கயிறுகளை
    அறித்தெறிந்தோம்

    அயலாரைப்
    படாதபாடு படுத்தினோம்

    வலிமை கொண்டவர்கள்
    வலிமை அற்றவர்களின் மீதேறி
    சொகுசாகச் சவாரி செய்தோம்

    எங்களில் இருந்து
    ஓர் இறைத் தூதரை
    இறைவன் எங்களுக்கு
    அனுப்பித் தரும்வரை நாங்கள்
    இப்படித்தான்
    கேடுகெட்டு வாழ்ந்திருந்தோம்

    எங்களிடம் அனுப்பட்ட தூதரின்
    சத்திய வழி
    நேர்மை
    கண்ணியம்
    பண்பு
    தூய்மை
    ஆகிய அனைத்தையும்
    நாங்கள் நன்கறிவோம்

    இறைவன் ஒருவனே என்றும்
    அவனையே வணங்குதல் வேண்டும்
    என்றும் அவர் கற்பித்தார்

    கற்களையும் சிலைகளையும்
    வணங்குதல்
    வேண்டவே வேண்டாம்
    என்றார்

    சொல்லில் உண்மை
    கொடுத்த வாக்கைக் காத்தல்
    நம்பி ஒப்படைக்கப்பட்ட
    பிறர் உடைமைக்கு துரோகம் இழையாமை
    பெற்றோர் சுற்றத்தாரிடம்
    அன்பும் கருணையும் கொண்டு நடத்தல்
    குற்றம் புரிவதிலிருந்தும்
    ரத்தம் சிந்துவதிலிருந்தும்
    முழுவதும் விலகிக்கொள்ளுதல்
    என்பனவற்றை
    அழுத்தமாக எடுத்துரைத்தார்

    தீமை கூடாது
    பொய் கூடாது
    திருட்டு கூடாது
    பெண்களை இழித்தல் கூடாது
    பொய்சாட்சி கூடாது
    விபச்சாரம் கூடாது
    என்றும் உறுதியாகக்
    கட்டளை இட்டார்

    ஒரே
    இறைவனுக்காகவே
    எங்கள் வணக்கங்கள் யாவும்
    இருத்தல் வேண்டும் என்றும்

    தொழுகை
    நோன்பு
    ஏழைவரி
    ஆகியவற்றைக்
    கடைபிடிக்க வேண்டும் என்றும்
    கேட்டுக்கொண்டார்

    நாங்கள்
    அவரை நம்பினோம்

    அவர் இறைவனிடமிருந்து
    கொண்டுவந்த கட்டளைகளை
    பின்பற்றி நடந்தோம்

    ஆனால்
    எங்கள் நாட்டவர்
    எங்களுக்கு எதிராகக்
    கிளர்ந்து எழுந்தனர்

    எங்கள் நம்பிக்கையையும்
    மார்க்கத்தையும்
    நாங்கள் கைவிட வேண்டும் என்று
    கடுமையாகத் துன்புறுத்தினர்

    சிலை வணக்கத்திற்கும்
    அழிவுப் பாதைக்குமே
    நாங்கள் திரும்ப வேண்டும் என்று
    எங்களைக் கட்டாயப்படுத்தினர்

    உங்கள் நாட்டில்
    அடைக்கலம் புகுந்துள்ளோம்

    உங்கள் நீதியின்மீது
    நம்பிக்கை கொண்டுள்ளோம்

    எங்களைக்
    கொடுமைக்குள்ளாக்கும்
    எங்கள் எதிரிகளிடமிருந்து
    எங்களைக் காப்பீர்கள் என்று
    நம்புகின்றோம்

    (ஆதாரம்: இஸ்லாம் ஓர் எளிய அறிமுகம்)
    163084_181057961919385_7644604_nSource : http://anbudanbuhari.blogspot.in/2013/08/blog-post.html

     
  • Tags: , , , ,

    நபி பெருமானாரின் நகல்கள் நாங்கள்

    எந்த ஒரு கெட்ட செயலில் இருந்தும் ஓர் நல்லதைச் செய்துவிடமுடியும் என்பார்கள் ஞானிகள்.

    நாசமாய்ப் போனவர்கள், ஓர் அரிய வாய்ப்பினை உருவாக்கிக் கொடுத்தார்கள். முகம்மது நபி அவர்களைத் தகாத முறையில் கற்பனை செய்து காட்டி மஞ்சள் படமாக எடுத்து சமூக தளங்கள் வழியே வெளியிட்டார்கள்.

    முஸ்லிம்கள் அந்த அற்புதமான வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளாமல் இழந்துவிட்டார்கள்!

    இஸ்லாமியர்களைத் தீவிரவாதிகள் என்று முத்திரை குத்தி உலகத்தின் பெரும்பான்மை மக்களை நம்ப வைத்திருந்தார்கள் உலக அரசியல் பொல்லாத கில்லாடிகள்.

    நபி பெருமானாரின் அளவற்ற சகிப்புத் தன்மையை முன் நிறுத்தி, இந்த அருமையான சந்தர்ப்பத்தைப் பயன்படுத்தி அந்த அவப்பெயரை அப்படியே துடைத்து எறிந்திருக்கலாம்.

    நாங்களெல்லாம் நபி பெருமானாரின் நகல்கள் என்று நிரூபித்திருக்கலாம்.

    உலக முஸ்லிம்கள் அனைவரும் ஒற்றுமையாக இருந்திருந்தால், ஒன்றுகூடி பேசி இருந்தால், சிறந்த அறிஞர்களைக் கொண்டு திட்டமிட்டுச் செயல்பட்டிருந்தால், அந்த அறிஞர்களின் குரல்களுக்கு உலக முஸ்லிம்கள் அனைவரும் வேற்றுமைகளை விட்டொழித்து உடன்பட்டிருந்தால், நாம் இதைச் சாதித்திருக்க முடியும்.

    இப்போதும் காலம் தாழ்ந்துவிடவில்லை! இணையலாம்.

    இப்போதும் காலம் முடிந்து போய்விடவில்லை. ஒற்றைக் குரலாய் உயரலாம்.

    இப்போதும் காலம் கடந்து போய்விடவில்லை, நான் உசத்தி நீ உசத்தி என்பதை விட்டு அற்புதமான நபிகளின் ஈமான் வழியில் அப்படியே அவப்பெயரை சுத்தமாய் மாற்றி எடுக்கலாம்.

    உலக இஸ்லாமியத் தலைவர்கள் முன் வரவேண்டும்.

    உலக இஸ்லாமியகள் ஒன்றுபட வேண்டும்.

    இஸ்லாமியர்களின் முன்னேற்றத்தை மட்டுமே கருத்தில் கொண்டு இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் ஒருங்கிணைய வேண்டும்.

    உலக முஸ்லிம்கள் ஒவ்வொருவரும் அதையே விரும்புவதாக உலகத்துக்கே அழுத்தமாக அறிவிக்க வேண்டும்

    ஓர் மகிழ்ச்சியான செய்தி என்னவென்றால் முன்னேற்ற வாழ்வில் இணைவதற்கு ஒன்றுபடாவிட்டாலும், நபி பெருமானாரின் மீது கொண்ட அளவற்ற அன்பின் காரணமாக போராடுவதற்காகவாவது ஸுன்னா, ஷியா மட்டுமின்றி அனைத்துப் பிரிவினரும் ஒன்றாக இணைந்திருக்கின்றனர்.

    எந்த ஒரு கெட்டதிலும் ஓர் நல்லது நிகழும்தான், உண்மை!

    இதையே பயன்படுத்திக் கொண்டு ஒற்றுமையை உறுதிசெய்ய முன் வருவார்களா தலைவர்கள்? இஸ்லாத்தையும் இஸ்லாமியர்களையும் உயர்த்திப் பிடிப்பார்களா?
    Source : http://anbudanislam2012.blogspot.ca/

     

    Tags: , ,

    நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கவி பாடியுள்ளார்களா?

    நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கவி பாடியுள்ளார்களா?

    இந்த வினாவும் வியப்பும் பலருக்கும் தோன்றியிருக்கக் கூடும். குறிப்பாக, நம் சமகாலக் கவிஞர்கள் இதில் தம் கண்களையும் கருத்தையும் பதித்து, இதற்கான விடையை எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பதை அறிய முடிகின்றது.

    மனிதர்கள் எவரிடத்தும் மண்டியிட்டுப் பாடம் படிக்காத மாமனிதரும் மனிதப் புனிதரும் ஆவார்கள் நபியவர்கள். இவ்வுண்மையை,

    الذين يتبعو ن الرسول النبي الامي

    (அவர்கள் எழுதப் படிக்கத் தெரியாத நபியாகிய (நம்) தூதரைப் பின்பற்றுகின்றார்கள்.)

    எனும்(7:157) இறைவசனத்தால் வல்ல இறைவன் அல்லாஹ் உறுதிப் படுத்துகின்றான். எழுதப் படிக்கத் தெரியாத நபியால் இத்துணைப் பெரிய சமூக மாற்றத்தையும் விழிப்புணர்வையும் எவ்வாறு ஏற்படுத்த முடிந்தது என்பதுதான் அன்றைய மற்றும் இன்றைய அறிவு ஜீவிகளால் வியந்து பாராட்ட வைத்த பண்பாகும்.

    இலக்கிய விற்பன்னர்களும் கவிஞர்களும் சொற்போர் வீரர்களும் நிறைந்திருந்த அன்றைய அரபுச் சூழலில், அறிவார்ந்த சொற்களால் மறுப்புரை செய்து மாற்றத்தை ஏற்படுத்த இந்த இறை இறுதித் தூதரால் முடிந்தது என்றால், அது இறைவன் அவர்களுக்கு அளித்த சிறப்புத் தகுதியே அன்றி வேறில்லை.

    ஆதிக்க வலிமையால் அடக்கி ஒடுக்கப் பார்த்தார்கள் குறைஷியர்; முடியவில்லை! கேலி கிண்டல்கள் செய்து பார்த்தார்கள்; தோல்வியைத் தழுவினார்கள்! இறுதியாக அவர்கள் கைகளில் எடுத்த போர்க்கருவிதான் கவிதை! அவர்களுள் இருந்த கவிஞர்கள் தம் திறமை முழுவதையும் கொண்டு கவிதை பாடினார்கள்; இறைப் பேரொளியைத் தம் நாவுகளால் ஊதி அணைக்கப் பார்த்தார்கள்! அப்போது,

    والشعرآء يتبعهم الغاون، الم تر انهم في كل واد يهيمون، وانهم يقولون ما لا يفعلون

    (இன்னும் கவிஞர்கள் எத்தகையோரென்றால், அவர்களை வழிகேடர்கள்தாம் பின்பற்றுகின்றார்கள். திண்ணமாக அவர்கள் ஒவ்வொரு பள்ளத்தாக்கிலும் அலைந்து திரிவதை (நபியே) நீர் பார்க்கவில்லையா? இன்னும் திண்ணமாகத் தாம் செய்யாததைச் செய்ததாகச் சொல்கின்றார்கள்.)

    எனும்(26:2 இறை வசனங்களைக் கொண்டு நபியவர்களை ஆற்றுப் படுத்தினான்; தேற்றினான் அல்லாஹ். ஆனாலும், அத்தகைய கவிஞர்களுக்கும் வாயாப்புக் கொடுக்கும் வாய்ப்பினை, நபியவர்களின் ‘ஹிஜ்ரத்’ எனும் புலம்பெயர்தலுக்குப் பின்னால் அமைத்துக் கொடுக்கின்றான். இதற்கான பல சான்றுகளை இத்தொடரின் இடையிடையே கண்டுவந்துள்ளோம்.

  • புலம் பெயர்ந்த நபியவர்களும் முஸ்லிம்களும் மதீனாவில் தம் வாழ்க்கையைத் தொடங்கிய காலகட்டத்தில் முதலாவதாகச் செய்த பணிகளுள் ஒன்று, தொழுகைப் பள்ளி கட்டியதாகும். தோழர்களுக்குத் தோள் கொடுக்கும் விதமாக, நபியவர்களும் கற்களைச் சுமந்துவந்து இறைவணக்கத்திற்கான இல்லம் கட்டும் பணியில் உதவினார்கள். அந்த ஆர்வம் மிக்க நேரத்தில் இறைத் தூதரின் இதயத்திலிருந்து கீழ்க்காணும் கவிதையடிகள் வெளிவந்தன:

    هذا الحمال لا حمال خيبر ، هذا ابر ربنا و اطهر
    اللهم إن الأجرأجرالآخرة ، فارحم الأنصار والمهاجرة

    இதன் தமிழ்க் கவியாக்கம்:

    கற்கள் சுமக்கும் இச்சுமையோ
    கைபர்ச் சந்தைச் சுமையன்று
    பொற்புள தூய நன்மையினைப்
    பொழியும் இறையின் சுமையாகும்.

    இறைவா! எமது கூலியதோ
    இறவா மறுமைக் கூலியதே
    நிறைவாய் மக்கா மதீனாவின்
    நேசர்க் குதவி புரிந்திடுவாய்!
    (சஹீஹுல் புகாரீ – 3906)
    அண்ணலெம் பெருமான் (ஸல்) அவர்கள் தமது நபித்துவத்தின் தொடக்கத்தில் எதிர்கொண்ட போரின்போது ஒரு மலை மீது ஏறிச் சென்று கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது கற்பாறையொன்றில் தடுக்கி விழப் போனார்கள்! கல் தடுக்கிய காலை நோக்கினார்கள்; முன் விரலிலிருந்து குருதி வடிந்துகொண்டிருந்தது! அந்த வேதனை அவர்களை வருத்தியபோதும், தமது கால் விரலைப் பார்த்துக் கீழ்க்கண்டவாறு கவியடியொன்றைக் கூறி, வேதனையை மாற்றிக்கொண்டார்கள்:

    إصبع دميت هل أنت إلا
    و في سبيل الله ما لقيت

    இதன் தமிழ்க் கவியாக்கம்:

    செங்குருதி சிந்துகின்ற விரலே உன்கால்
    செல்லுகின்ற பாதையிறைப் பாதை யன்றோ?
    (சஹீஹுல் புகாரி – 2802 / 6146, சஹீஹ் முஸ்லிம் – 3675)
    ஹிஜ்ரி ஐந்தாமாண்டில் நடைபெற்ற அகழ்ப் போரின் முன்னேற்பாடாக மதீனாவைச் சுற்றி அகழ் வெட்டும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்த அருமைத் தோழர்களைக் கண்டு கவலையுற்றும், அவர்களுக்கு ஆர்வமூட்டியும் அண்ணல் நபி (ஸல்) அவர்கள்,

    اللهم لا عيش إلا عيش الآخرة
    فاغفر للأنصار و المهاجرة

    என்ற ஈரடிக் கவிதையினைப் பாடினார்கள்.
    (சஹீஹுல் புகாரீ – 2834,4099)

    அக்கவியடிகளின் தமிழ்க் கவியாக்கம் இதோ:

    இறைவா! உண்மை வாழ்வதுவோ
    என்றும் நிலைத்த மறுமையதே
    நிறைவாய் மதினா மக்காவின்
    நேசர் களைநீ மன்னிப்பாய்!

    கருணை நபியவர்கள் கவிகளும் பாடியுள்ளார்கள் என்பதற்கான சில சான்றுகளே இவை. அவர்கள் காரணமின்றிக் கவிதைகளை வெறுக்கவுமில்லை; அவர்களுக்கு இறைவன் கொடுத்திருந்த ‘வஹி’ என்ற உயர் இலக்கியத் திறன் கொண்டு, கவிதைகளைக் கேட்டு மகிழ்ந்தும் உள்ளார்கள்; பாடுவோரை ஊக்கப்படுத்தியும் உள்ளார்கள் என்பதுவே உண்மையிலும் உண்மையாகும்.
    அதிரை அஹ்மது
    adiraiahmad@gmail.com

    இறைதூதர் கவிதைகளுக்கு அன்புடன் புகாரியின் விமரிசனம்

    அன்பிற்கினிய மூத்தசகோதரர் அதிரை அகமது அவர்களுக்கு,
    அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்.

    இறைத்தூதரின் கவிதைகளை மொழிமாற்றி இட்டிருக்கிறீர்கள். அழகாக வந்திருக்கிறது. அருமையாக இருக்கிறது.

    >>>>>>
    கற்கள் சுமக்கும் இச்சுமையோ
    கைபர்ச் சந்தைச் சுமையன்று
    பொற்புள தூய நன்மையினைப்
    பொழியும் இறையின் சுமையாகும்.
    >>>>>>

    கற்களையா உன் தோள்கள் சுமக்கின்றன; இறையின் அளவற்ற அருளையல்லவா சுகமாய்ச் சுமக்கின்றன!

    அடடா எத்தனை அழகு. மருந்தைத் தேனில் கலந்து கொடுப்பார்கள். அங்கே மருந்தும் தேனும் சம அளவில் இருக்கும் அல்லது தேன் சற்று கூடுதால் இருக்கும்.

    ஆனால் இக்கவிதையிலோ குடம் குடமாய்த் தேன் கவிழ்ந்து அப்படியே கொட்டிக்கொண்டே இருக்கிறது வெறும் சுண்டைக்காய் அளவு சுமைக்காக. இக்கவிதையைக் கேட்டபின் அந்தச் சுமையைச் சுமக்கத்தான் எத்தனை புத்துணர்ச்சி உற்சாகப் பெறுக்கெடுக்கும்.

    கவிதைக்குப் பொய்யழகு என்பார்கள். பொய் என்பது உண்மையில் பொய்யல்ல அலங்காரம். கண் என்ற உண்மைக்கு மை என்பது அலங்காரம். கவிதை என்ற உண்மைக்கு கற்பனை என்பது அலங்காரம்.

    உண்மைக்கு அலங்காரம் செய்ய வந்த ஒரு கற்பனை நயமே இன்னொரு பெரும் உண்மையாகிறது இக்கவிதையில் மட்டும்தான். ஆகவே இது உண்மையிலேயே தனித்துவமான கவிதை. கவிதைகளையெல்லாம் வென்றெடுத்த கவிதை என்பேன்.

    எப்படி எனில்….

    ஒரு சாதாரண கவிஞன் ”நீ சுமப்பது கல்லல்ல இறைவனின் அருள்” என்று கூறியிருந்தால், அட எத்தனை அழகாகச் சொல்லி இருக்கிறான் கவிஞன் என்று பாராட்டுவோம். இறைவனின் அருளைச் சுமப்பதாய் நினைத்து நாம் கற்களைச் சுமப்போம் வாருங்கள் என்று அனைவரையும் அழைப்போம்.

    ஆனால் அதையே இறைத்தூதர் சொன்னால் என்னவென்று பொருளாகும்?

    கல் என்பது அருளுக்குச் சமம் என்ற நிலை மாறி அது இறைவனின் அருளேதான் என்று ஆகிவிடுமல்லவா? ஏனெனில் சொல்லுவது ரசூல் அல்லவா?

    கவிதைக்கு அலங்காரமாய் வந்த கற்பனையே அது வெறும் கற்பனை அல்ல, உண்மை என்று ஆன ஒரே கவிதை இது மட்டும்தான் என்பேன்.

    >>>>>>
    செங்குருதி சிந்துகின்ற விரலே உன்கால்
    செல்லுகின்ற பாதையிறைப் பாதை யன்றோ?
    >>>>>>

    இது நாயகத்தின் கவிதை என்று எனக்கு முதன் முதலில் சில ஆண்களுக்கு முன் அறிமுகம் செய்து வைத்தவர் நாகூர் ரூமி என்னும் முகமது ரஃபி. நான் படித்த ஜமால் முகமது கல்லூரியில் எனக்கு மூத்தவர். இன்று ஆங்கிலப் பேராசிரியர், எழுத்தாளர், மற்றும் கவிஞர். அவரின் மொழியாக்கம் இப்படி இருந்தது.

    ரத்தம் வரும் நீயோ ஒரு விரல்தான்
    ஆனால் இது அல்லாஹ்வுக்காக நீ கொடுத்த குரல்தான்

    எந்த ஓர் இன்னல் வந்த போதும் சட்டென்று இறைவனை நினைத்து எளிதாக ஆக்கிக்கொள்ளும் ஈமான் நிறைந்த உள்ளம்தான் இறைதூதரின் கவிதைகளில் அப்பட்டமாய் வெளிப்படுகின்றது.

    அந்தப் பொதுத்தன்மையே இறைதூதரின் கவிதைகளில் முதன்மை என்று நான் காண்கிறேன்.

    குறைசிகளின் பெருங் கொடிய இன்னல்களுக்கு மட்டுமல்ல, கல் சுமப்பது, விரலில் வழியும் ரத்தம் போன்ற சின்னச் சின்ன இன்னல்களுக்கும்கூட இறைதூதர் இறைவனின் அருளையே பற்றிப் பிடித்து வெற்றி கொள்கிறார்.

    இது அனைத்து முஸ்லிம்களுக்கும் மிக நல்ல பாடம்.

    நான் இறைதூதரின் கவிதைகளுக்கும் விமரிசனம் எழுதுவேன் என்று கனவு கூட கண்டது கிடையாது. இன்று எனக்கு அந்த வாய்ப்பினைத் தந்த அன்பு ஆய்வாளர் உங்களுக்கு எத்தனை நன்றிகளை எப்படிச் சொல்வது என்றே தெரியவில்லை!

    >>>>>>
    கருணை நபியவர்கள் கவிகளும் பாடியுள்ளார்கள் என்பதற்கான சில சான்றுகளே இவை. அவர்கள் காரணமின்றிக் கவிதைகளை வெறுக்கவுமில்லை; அவர்களுக்கு இறைவன் கொடுத்திருந்த ‘வஹி’ என்ற உயர் இலக்கியத் திறன் கொண்டு, கவிதைகளைக் கேட்டு மகிழ்ந்தும் உள்ளார்கள்; பாடுவோரை ஊக்கப்படுத்தியும் உள்ளார்கள் என்பதுவே உண்மையிலும் உண்மையாகும்.
    >>>>>>>

    இந்த அருமைத் தொடருக்கு இந்த முத்தாய்ப்பு வரிகள் மிகவும் சிறப்பாகவே அமைந்துள்ளன. நான் முன்பே உங்கள் தொடரின் பகுதிகளில் சொன்னதுபோல், நீண்டகாலம் ஓர் நல்ல ஆய்வுக்காகக் காத்திருந்தேன்.

    நான் முதன் முதலில் இது தொடர்பாக தமிழில் வாசித்த கட்டுரை பேராசிரியர் நாகூர் ரூமியினுடையது. அதுவும் அருமையானதுதான். ஆனால் அது என்னைப் போன்றவர்களுக்குத்தான் ஏற்றதாக இருந்தது. அர அல போன்றவர்களுக்கு அல்ல.

    நாகூர் ரூமியின் கட்டுரையை கீழுள்ள சுட்டியில் காண்க:
    http://anbudanislam2012.blogspot.ca/2012/07/blog-post_9653.html

    ’வஹீ என்ற உயர் இலக்கியத் திறன்’ என்ற சொற்றொடரை அழகாகப் பயன்படுத்தி இருக்கிறீர்கள். ஆம் அது ஓர் உயர் இலக்கியத் திறனேதான். அதை நல்ல கவிஞர்களால்தான் எளிதாகவும் சரியாகவும் அணுகமுடியும் என்பது என் அழுத்தமான கருத்து.

    மிகப் பெரும் கவிஞர்களாலேயே சூழப்பெற்ற அரபு மண்ணில் அவர்களையெல்லாம் அதிசயிக்கவும் ஆச்சரியப்படவும் வைக்கும் உயர் கவிதை நடையில் குர்-ஆன் இறங்குவதுதானே மிகவும் பொருத்தமானது. இறைவன் என்ன அறியாதவனா? இது போல் ஓர் வரியையாவது இவர்கள் எழுதுவார்களா என்ற சவால்கூட திருமறையில் உள்ளதல்லவா?

    இஸ்லாம் வாளால் தோன்றிய மதம் என்பார்கள்
    அது உண்மை அல்ல
    இஸ்லாம் கவிதையால் யாக்கப்பட்ட மார்க்கம் என்றால்
    அதை நாம் தாராளமாக நம்பலாம்

    >>>>ஆதிக்க வலிமையால் அடக்கி ஒடுக்கப் பார்த்தார்கள் குறைஷியர்; முடியவில்லை! கேலி கிண்டல்கள் செய்து பார்த்தார்கள்; தோல்வியைத் தழுவினார்கள்! இறுதியாக அவர்கள் கைகளில் எடுத்த போர்க்கருவிதான் கவிதை!<<<<<

    ஆமாம், குறைசிகளின் இனத்தில் பிறந்த அண்ணல் நபிக்கு 90 விழுக்காட்டிற்கும்மேல் எதிர்ப்பினைக் கொடுத்தவர்கள் குறைசிகள்தாம். குறைசிகளின் எதிர்ப்பு தீராத ஒன்றாகவே இறுதிவரை இருந்தது.

    நாயகம் 40 வயதில் நபித்துவம் அடைகிறார். இஸ்லாம் பல வெற்றிகளை எட்டியபின்னரும்கூட தன் 52வது வயதில் அதாவது 12 வருடங்கள் ஆகியும் தீராத பகையை குறைசியர் கொடுக்க மதினாவுக்கு அடைக்கலம் தேடிச் செல்கிறார். அத்தனை கொடுமைக்காரர்கள் குறைசியர்.

    அவர்கள் கைகளிலும் கவிதைகளா எனும்போது எனக்கு மட்டுமல்ல அந்தக் கவிதைகளுக்கும் நிச்சயம் உயிர்போக வலித்திருக்கும்.

    நெருப்பு எவர் கைக்கும் வரும்தான். ஆனால் கொள்ளிக்கட்டைகளை எப்படி சுடர் விளக்குகளால் விரட்டி வாழ்வை ஒளிமிகுந்ததாய் ஆக்கமுடியும் என்பதற்கு இஸ்லாமியக் கவிதைகள் சிறந்த நல் உதாரணங்களாய் அமைந்துள்ளன.

    அக்கவிதைகளுள் சிலவற்றைத் தொகுத்து மொழிமாற்றி இத் தொடர் முழுவதும் தோரணங்களாய்க் கட்டி கம்பீரமாய் தொங்கவிட்ட உங்களை எப்படிப் பாராட்டுவது என்றே தெரியவில்லை.

    குறைசியர் கவிதைகளுக்கும் இஸ்லாமியர் கவிதைகளுக்கும் இடையே நிகழ்ந்த யுத்தம் முழுவதையும் பதிவு செய்தால் எப்படி இருக்கும் என்று நான் கற்பனை செய்து பார்க்கிறேன். புல்லரிக்கிறது.

    அன்புடன் புகாரி
    Source : http://anbudanislam2012.blogspot.in/2012/08/blog-post_29.html

     
  • Tags: , ,

    உறவினர்க்கு உதவுதலின் சிறப்பு.

    எழுதியவர் ஜாஃபர் அலி

    582.அன்ஸார்களில் அபூ தல்ஹா (ரலி) அதிக வசதி படைத்தவராக இருந்தார். அவருக்குப் பேரீச்ச மரங்கள் அதிகம் இருந்தன. அவரின் செல்வங்களில் பைருஹா என்ற தோட்டமே அவருக்கு மிகவும் விருப்பமானதாக இருந்தது. அது மஸ்ஜிது(ன்னபவி)க்கு எதிரில் இருந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள் அத்தோட்டத்திற்குள் சென்று அங்குள்ள நல்ல தண்ணீரைக் குடிப்பது வழக்கம். ‘நீங்கள் நேசிக்கும் பொருட்களிலிருந்து தானம் செய்யாத வரை நீங்கள் நன்மையை அடையவே மாட்டீர்கள்” என்ற (திருக்குர்ஆன் 03:92) இறைவசனம் அருளப்பட்டதும். அபூ தல்ஹா (ரலி), நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, ‘இறைத்தூதர் அவர்களே! அல்லாஹு தஆலா, ‘நீங்கள் நேசிக்கும் பொருட்களிலிருந்து தர்மம் செய்யாதவரை நீங்கள் நன்மையைப் பெறவே மாட்டீர்கள்’ எனக் கூறுகிறான். என் செல்வங்களில் நான் மிகவும் நேசிக்கும் பொருள் பைருஹா என்னும் தோட்டமேயாகும். அது அல்லாஹ்விற்காக தர்மம் ஆகட்டும்! நான் அதன் மூலம் அல்லாஹ்விடம் நன்மையையும் அது (அவனிடம் என்னுடைய மறுமை வாழ்வின் நலனுக்கான) சேமிப்பாக இருக்க வேண்டுமென்றும் விரும்புகிறேன். எனவே ‘இறைத்தூதர் அவர்களே! அதை அல்லாஹ் உங்களுக்குக் காட்டிய வழியில் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்’ எனக் கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் ‘ஆஹா! இது அதிக லாபம் தரக்கூடிய செல்வமாயிற்றே! இது அதிக லாபம் தரக்கூடிய செல்வமாயிற்றே! நீர் கூறியதை நான் நன்றாகவே செவியேற்று விட்டேன். நீர் அதை உம்முடைய நெருங்கிய உறவினர்களுக்குப் பங்கிட்டு விடுவதை நான் பொருத்தமாகக் கருதுகிறேன்’ எனக் கூறினார்கள். அதற்கு அபூ தல்ஹா (ரலி) ‘இறைத்தூதர் அவர்களே! நான் அவ்வாறே செய்கிறேன்!’ எனக் கூறிவிட்டு, அத் தோட்டத்தைத் தம் நெருங்கிய உறவினருக்கும் தம் தந்தையுடன் பிறந்தவரின் குழந்தைகளுக்கும் பங்கிட்டு விட்டார்.

    புஹாரி: 1461 அனஸ் (ரலி) Read the rest of this entry »
     

    Tags: ,

    புனித கஃபா தொடர்பான அடையாளச் சின்னங்கள்

    எழுதியவர்/பதிந்தவர்/உரை மௌலவி M.J.M.ரிஸ்வான் மதனி

    அஷ்ஷைக்: எம்.எம். எம். ரிஸ்வான் மதனி

    புனித கஃபா ஆலயம் பற்றியும், அதனோடு தொடர்பான அடையாளச் சின்னங்கள் பற்றியும் இங்கு நோக்கவிருக்கின்றோம்.

    கஃபாவின் அமைவிடம்: சவூதி மக்கா நகரில் அமைந்திருக்கின்ற புனித கஃபா ஆலயம் பூமியின் மையப்பகுதியில் அமைந்திருக்கின்றது. இதை எகிப்து நாட்டைச் சேர்ந்த புவியியல் ஆய்வாளர் ஒருவரும் உறுதி செய்துள்ளார். இது பற்றி அறிஞர் ஜாகிர் நாயக் என்பவரும் தனது உரை ஒன்றில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

    கஃபாவின் மறுபெயர்கள்:
    இது மனிதர்கள் அல்லாஹ்வைத் தூயமையாக வணங்கி, வழிபட பூமியில் நிறுவப்பட்ட முதலாவது ஆலயமாகும். இதன் சிறப்பைப் பிரதிபலிப்பதற்காக அது பல பெயர்களில் அழைக்கப்படுகின்றது.

    – அல்லாஹ்வின் வீடு, (நபிமொழிகள்),

    – அல்பைத்துல் அதீக், (அல்ஹஜ்:29, 33), பழமையான வீடு, புராதன வீடு.

    – அல்பைத், (அல்பகரா: 125, 127, 158), (ஆலுஇம்ரான்:97), (அல்அன்ஃபால்:35, அல்ஹஜ்:26), (குரைஷ்:3). குறிப்பாக அந்த இல்லம்.

    – அல்பைத்துல் ஹராம் (அல்மாயிதா, 97) சங்கையான இல்லம்.

    – அல்மஸ்ஜிதுல் ஹராம், (அல்பகரா: 144,149,150, 196), அல்மாயிதா:2, அல்அன்ஃபால்: 34, அத்தௌபா:7, 19,28), (அல்இஸ்ரா:1, 7), அல்ஹஜ்: 25, அல்ஃபத்ஹ்:25, 27).

    – அல்கஃபா,(அல்மாயிதா: 95, 97). நாட்சதுரமானது

    – குறிப்பு: கஃபதுல்லாஹ் என்ற சொல் நாம் பாவித்தாலும் அதை எந்த கலைக்களஞ்சியத்திலும் காணமுடியவில்லை.

    கஃபா என்பதன் பொருள்:
    சதுரவடிவிலான பெட்டி, கட்டம் போன்ற பொருள் உண்டு. கஃபா சதுரவடிவம் கொண்ட அமைப்பில் இருப்பதாலும் இந்தப் பெயர் வந்திருக்கின்றது.

    கஃபாவைக் கட்டியவர்:
    நபி இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் கட்டினார்கள். கட்டுமாணிப்பணிக்கு துணையாக அவர்களின் மகன் இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களையும் எடுத்துக் கொண்டார்கள். அன்னை ஹாஜர் (ரழி) அவர்கள் தனது மகனோடு தன்னந்தனியே கஃபா பள்ளத்தாக்கில் வசித்து வந்த போது வானவர் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் தனது இறக்கையினால் நிலத்தில் அடித்தார்கள். உடனே ஜம்ஜம் நீரூற்று உருவானது. அந்த நேரத்தில் ஹாஜர் அம்மாவிடம்: ‘இதோ இந்த இடத்தில் அல்லாஹ்வின் வீடு உள்ளது. அதை இந்தச் சிறுவனும், அவனது தந்தையுமாக கட்டுவார்கள்’ என்று ஜிப்ரீல்(அலை) அவர்கள் கூறியதாக புகாரியில் இடம் பெறும் செய்தியைப் பார்க்கின்றோம்.

    அந்த முன்னறிவிப்பு இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்கள் இளம்பருவத்தை அடைந்த போது நடந்தேறியது. அவர்களை அவர்களின் தந்தை இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் சந்தித்து ‘ மகனே அல்லாஹ் எனக்கு ஒரு கட்டளை பிறப்பித்துள்ளான், அதற்கு நீ துணை நிற்பாயா? எனக் கேட்டார்கள், அதற்கு அவர்கள் ஆம். (நிச்சயமாக) என்றார். உடனே அவர்கள், குறித்த அந்த இடத்தை சுட்டிக்காட்டி, அல்லாஹ் இந்த இடத்தில் அவனது வீட்டை அமைக்கும்படி கட்டளையிட்டுள்ளான் என்று கூறினார்கள். வெள்ளப் பெருக்கு காரணமாக அதன் வலது, மற்றும் இடது பக்கங்கள் தேய்ந்து, தூர்ந்து குட்டிச்சுவர் போல் அது காட்சி தந்தது. அந்த இடத்தில்தான் அல்லாஹ்வின் ஆலயத்தை இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் தனது மகனி உதவியுடன் கட்டி முடித்துப் பிரார்த்தனையும் செய்தார்கள். (புகாரி).

    இந்த இடத்தில்தான் அல்லாஹ்வின் வீடு உள்ளது என்று வானவர் கூறியதையும், பின்னர் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் தனது மகனிடம் கூறியதையும் பார்த்தால் அந்த இடத்தில் அல்லாஹ்வின் ஆலயம் அடையாளப்படுத்தப்பட்டு இருந்திருக்கின்றது என்பதை அறியலாம். ஆனால் அது வணங்கப்பட்டதற்கான எந்த ஆதாரம் நாம் தேடிப்பார்த்தவரை கிடைக்கவில்லை, அதைக்கட்டி முடித்த பின்பே வணக்கவழிபாடுகள் தொடங்கின என்பதை குர்ஆன் வசனங்கள் மூலமும், நபிமொழிகள் மூலம் அறியலாம். (அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்).

    Read the rest of this entry »